براى اين لذّت مىبرد كه از دوست به او مىرسد ، از وعده‌اش نيز همين لذّت مىبرد ، بلكه بيشتر ، و محبّان نشأهء شراب طهور بهشت را در اين نشأه بيشتر مىيابند . و گاهى اوصاف خود را براى او بيان مىفرمايد ، و او را در گلستانهاى صفات كماليّهء خود به سير مىدارد ، گاهى در گلستان رحمانيّت تكليف سير مىكند كه چه خوانها مملوّ از الوان نعمت براى كافر و مسلمان كشيده ، و چه نعمتهاى خفىّ و جلىّ بر عاصيان و گناه‌كاران دارد ، و گاهى به سير گلستان رحيميّت مىفرستد كه چه لطفهاى خاص و شفقتهاى بىاندازه نسبت به دوستان خود فرموده ، و گاهى به سير بوستان رازقيّت مىبرد او را كه هيچ برگ و گياهى نيست كه بهرهء خاصّى از خوان رازقيّت او نداشته باشد ، حتّى آن برگ ضعيفى كه در منتهاى درخت است قدرى از روزى بر آن مقدّر كرده است كه از ريشه‌اى كه ده گز در زمين فرورفته و دهان گشاده از آب و خاك به دهان خود مىكشد ، چقدر به آن برسد و زياده و كم نرسد . و گاهى به سير گلستان قدرتهاى نامتناهى مىبرد ، و گاهى درهاى گنجهاى علوم و معارف نامتناهى را بر رويش مىگشايد ، و از انواع جواهر حقايق آنچه ديده‌اش تاب آورد بر او عرض مىنمايد ، و همچنين در صفات جلال و جمال و رفعت و كمال ، و گاهى احوال دوستان خود و كمالات ايشان را براى او نقل مىكند ، و از بنده نوازيهاى خود امّيدوار مىكند ، كه دوستان چندين هزار سال گذشته را احوال ايشان را به چه مهربانى نقل مىفرمايد ، و نعمتها كه خود به ايشان عطا فرموده ايشان را به آنها مىستايد ، و بيان شكيبائى ايشان و مشقّتها كه در راه او كشيده‌اند مىفرمايد ، و بعد از آن بيان تدارك فرمودن خود مىنمايد ، و از بيان فرمودن وسعت حلم و مزيد كرامتهاى خود نسبت به گذشته‌ها دستگاه امّيد را وسيع مىگرداند . زهى پروردگار كريم كه با غايت لطف و مدارا ، مانند پدر مشفق و اديب و مهربان